چه سود از انزوا و ظلمت، ایدوست

چه غم گر موج بینم یا که طوفان

ترا گر نیز میل تابناکی است

نظر چون من بپوش از هر چه خاکیست

بلندی خواه را، پستی نه نیکوست

بگفت آخر حدیث چشمه نور

چه میگوئی به پیش مردم کور