ساعتی اشکی و دمی آهی است

ای که عمریست راه پیمائی

بسوی دیده هم ز دل راهی است

لیک آنگونه ره که قافله اش

منزلش آرزوئی و شوقی است

جرسش ناله شبانگاهی است

ای که هر درگهیت سجده گهست