این یکی گردد تباه، آن یک هبا

عمر را باید رفو با کار کرد

وقت کم را با هنر، بسیار کرد

کار را از وقت، چون کردی جدا

گر چه اندر دیده و دل نور نیست

تا نفس باقی است، تن معذور نیست