فارغ اندر سبزه بنشیند دمی

گاه بر چیند ز بامی دانه ای

سر کند خوش نغمه مستانه ای

جست و خیز طائران بیند همی

بینوائی مهره ای تابنده داشت

کاز فروغش دیده و دل زنده داشت

خیره شد فرجام زان جلوه گری