از چه برنجید ز ما ناگهان

حلقه بدر کوفت زنی بی نوا

گفت که رنجورم و خواهم دوا

از چه شد این نور، بظلمت نهان

از چه بر این جمع، در خیر بست

اینهمه افتاده بدید و نشست

از چه، دلش میل مدارا نداشت