طبیب گشت، چه رنجوری کبوتر دید

شکسته شد پر و بالی، نزار گشت تنی

گسست رشته امیدی و رگی بدرید

گذشت بر در آن لانه، شامگه زاغی

برفت خار و خس آورد و سایبانی ساخت

برای راحت بیمار خویش، بس کوشید

هزار گونه ستم دید، تا بروزن و بام