ز برگهای درختان سبز پرده کشید

برفت خار و خس آورد و سایبانی ساخت

برای راحت بیمار خویش، بس کوشید

هزار گونه ستم دید، تا بروزن و بام

ز جویبار، بمنقار خویش آب ربود

بباغ، کرد ره و میوه ای ز شاخه چید

گهی پدر شد و گه مادر و گهی دربان