چرا ز گوشه عزلت، برون نمیئی

به جغذ گفت شبانگاه طوطی از سر خشم

که چند بایدت اینگونه زیست سرگردان

چه اوفتاده که از خلق میشوی پنهان

کسی بجز تو، نبستست چشم روشن بین

کسی بجز تو، نکردست در خرابه مکان