هزار نکته بما گفت شبرو گردون

که صحن تنگ همانست و بام تنگ همان

در آشیانه ویران خویش خرسندیم

چه خوشدلیست در آباد دیدن زندان

چه غم، بچشم تو گر بیهشیم یا نادان

بنزد آنکه چو من دوستدار تاریکیست

تفاوتی نکند روز تیره و رخشان