بجوی و جر بکنندت بصد جفا پر و بال

که همچو دور جهان، سست عهد بود انسان

ز راه تجربه، گر هفته ای سکوت کنی

نه خواجه ماند و بانو، نه شکر و انبان

برهگذر بکشندت بصد ستم، طفلان

نه جغد رست و نه طوطی، چو شد قضا شاهین

نه زشت ماند و نه زیبا، چو راز گشت عیان