چو اندر لانه خود پادشاهند

میازار از برای جسم، جان را

بگفت از سور، کمتر گوی با مور

که موران را، قناعت خوشتر از سور

نوال پادشاهان را نخواهند

برو جائیکه جای چاره سازیست

که ما را از سلیمان، بی نیازیست