بخوشی چون صف گلشن کردم

کس ندانست چه سحرآمیزی

به پرند، از نخ و سوزن کردم

صفحه کارگه، از سوسن و گل

تو بگرد هنر من نرسی

زانکه من بذل سر و تن کردم

شمع خندید که بس تیره شدم