چرا خیرگی با جهان میکنم

گهی دار بینم، زمانی طناب

شب، این وحشت و درد و کابوس و رنج

سحرگاه، آن آتش و آن شکنج

حدیث عیان را نهان میکنم

نخستین دم، از کرده پست من

خبر داد، خونین شده دست من