زاغی و طاوس نماند به زاغ

گرچه پر ما، همه پیرایه بود

لیک نه بهر تو فرومایه بود

سیر و خرام تو، چه حاصل بباغ

هر چه کنی، هر چه ببندی به پر

گاه روش، تو دگری، ما دگر