همه گویند پیش ما منشین

چه توان کرد، وقت خرمن نیست

درسهایم نخوانده ماند تمام

چه کنم، در چراغ روغن نیست

هیچ جا، بهر من نشیمن نیست

بر پلاسم نشانده اند از آن

که مرا جامه، خز ادکن نیست