سودگر خفت و ز شب پاسی گذشت

بام کوتاهست، گر بسته است در

طوطیک پر کرد زان گفتار، گوش

شد سراپا از برای کار، هوش

هم قفس، هم خانه، قیراندود گشت

برفکند از گوشه ای، دزدی کمند

شد بزیر آهسته از بام بلند