چون توانی چاره کرد این درد، چون

چون مرا هجرش بخاکستر نشاند

گو بیفشان، هر که خاکستر فشاند

تو، همی اخلاص را خوانی جنون

از طبیبم گر چه می دادی نشان

من نمی بینم طبیبی در جهان

من چه دانم، کان طبیب اندر کجاست