تنها پرنده ای که در این عرصه و فضاست

نوکش، چو نوک بوم سیه کار، منحنی است

پشت سرش برآمده و گردنش دوتاست

از فرط عجب و جهل، گمان میبرد که اوست

این جانور نه لایق باغ است و بوستان

این بی هنر، نه در خور این مدحت و ثناست

رسم و رهیش نیست، بجز حرص و خودسری