نقص و خرابی و کژی دیگرم کجاست

ما جز نصیب خویش نخوردیم، لیک زاغ

دزدی کند بهر گذر و باز ناشتاست

در من چه عیب دیده کسی غیر پای زشت

پیرایه ای بعمد، نبستم ببال و پر

آرایش وجود من، ای دوست، بی ریاست

ما بهر زیب و رنگ، نکردیم گفتگو