پریشان صید، باز آواز دادش

بگفت، ای پست طالع، ما همائیم

کجا با تیره روزان آشنائیم

سحرگه، چون گذر زان ره فتادش

که، ای پیرو شده آز و هوی را

درین بیچارگی، دریاب ما را

از آن میترسم، ای یار دلفروز