بمانند تو، در گردون پریدن

از آن میترسم، ای یار دلفروز

که گردم کشته تا پایان امروز

مرا هم هست امید رهیدن

نشستن در درون خانه، خرسند

ز کوی و بام، چیدن دانه ای چند

چو کبکان، گر که نتوانم خرامی