نمیشناخت کس این راه تیره را پایان

زن از نخست بود رکن خانه هستی

که ساخت خانه بی پای بست و بی بنیان

زن ار براه متاعت نمیگداخت چو شمع

چو مهر، گر که نمیتافت زن بکوه وجود

نداشت گوهری عشق، گوهر اندر کان

فرشته بود زن، آن ساعتی که چهره نمود