که نرخ جامه بهمان چه بود و کفش فلان

بساط اهرمن خودپرستی و سستی

گر از میان نرود، رفته ایم ما ز میان

همیشه فرصت ما، صرف شد درین معنی

برای جسم، خریدیم زیور پندار

برای روح، بریدیم جامه خذلان

قماش دکه جان را، بعجب پوساندیم