مرگ، با هستی من توام نیست

سرو خندید سحر، بر گل سرخ

که صفای تو بجز یکدم نیست

من بیک پایه بمانم صد سال

من که آزاد و خوش و سرسبزم

پشتم از بار حوادث، خم نیست

دولت آنست که جاوید بود