گفت، فکر کم و بسیار مکن

پشتم از بار حوادث، خم نیست

دولت آنست که جاوید بود

خانه دولت تو، محکم نیست

سرنوشت همه کس، با هم نیست

ما بدین یکدم و یک لحظه خوشیم

نیست یک گل، که دمی خرم نیست