حمله نمیکرد به دیگ و به خم

از غم کشک و کره، خوناب خورد

در عوض شیر، بسی آب خورد

دوده نمیسود به گوش و به دم

حیله و تزویر، فراموش کرد

گربه پیر فلکش، موش کرد

مایه هستیش، ز تن رفته بود