ملول گشت، چو ما رسم و ره نکو کردیم

چونان ز سفره ببردند، سفره گستردیم

چو آب خشک شد، اندیشه سبو کردیم

اگر که نفس، بداندیش ما نبود چرا

چو عهدنامه نوشتیم، اهرمن خندید

که اتحاد نبود، اینکه با عدو کردیم

هزار مرتبه دریای چرخ، طوفان کرد