مرا یارند عشق و حسرت و آه

درینجا نیست شمعی جز رخ دوست

وگر هست، انعکاس چهره اوست

ترا گر دوستدارند اختر و ماه

ترا گر غرق در پیرایه کردند

مرا با عقل و جان، همسایه کردند

درین عزلتگه شوق، آشناهاست