موشک آزرده گشت و گفت خموش

روز، هنگام خواب و نشو و نماست

سر میفراز نزد شبرو دهر

که بسی قامت از جفاش، دوتاست

عقل من، بیشتر ز عقل شماست

خبرم هست ز آفت گردون

تله و دام، دیده ام که کجاست