عبث بباغ دمیدم که بار جور کشم

مگر نبود در این قریه، هیزم دیگر

بوقت شیر، ز شیرم گرفت دایه دهر

نه با پدر نفسی زیستم، نه با مادر

بزیر چرخ تو گوئی نه جوی بود و نه جر

ز بیخ کنده شدیم این چنین بجور، از آنک

ز تندباد حوادث، نداشتیم خبر