تو، عیب کار خویش از خود نهفتی

توان شب نخفتن، پاسبان را

نه هر کو گله ای راند، شبان است

نه هر کو چشم دارد، پاسبان است

بهنگام چرای گله، خفتی

شدی پست، این نه آئین بزرگی است

ندانستی که کار گرگ، گرگی است