تو بسی زاندیشه برتر بوده ای

من چه دانستم ترا حکمت چه بود

هر بلائی کز تو آید، رحمتی است

هر که را فقری دهی، آن دولتی است

هر چه فرمان است، خود فرموده ای

زان بتاریکی گذاری بنده را

تا ببیند آن رخ تابنده را