بناگهان ز کمینگاه خویش، جست پلنگ

دمی بروزنه سقف غار شد نگران

گذشت گربگی و روزگار شیری شد

ولیک شیر شدن، گربه را نبود آسان

به ران گربه فرو برد چنگ خون افشان

بزیر پنجه صیاد، صید نالان گفت

بدین طریق بمیرند مردم نادان