نه هر که داشت عصا، بود موسی عمران

بلند شاخه، بدست بلند میوه دهد

چرا که با نظر پست، برتری نتوان

حدیث نور تجلی، بنزد شمع مگوی

بدان خیال که قصری بنا کنی روزی

به تیشه، کلبه آباد خود مکن ویران

چراغ فکر، دهد چشم عقل را پرتو