طبیب عقل ، کند درد آز را درمان

بدان خیال که قصری بنا کنی روزی

به تیشه، کلبه آباد خود مکن ویران

چراغ فکر، دهد چشم عقل را پرتو

ببین ز دست چکار آیدت، همان میکن

مباش همچو دهل، خودنما و هیچ میان

بهل که کان هوی را نیافت کس گوهر