رو، گلی جوی که همواره خوش است

گل سرخی که دو شب ماند، گیاست

عاقبت، خوارتر از خار شود

این گل تازه که محبوب شماست

باغ تحقیق ازین باغ، جداست

این چنین خواسته بیغش را

ز دکان دگری باید خواست