یک گل پژمرده با خود میبری

جمله خندیدند گلهای دگر

که نبودی عارف و صاحب نظر

زین همه زیبائی و جلوه گری

این معما را ندانستیم چیست

وینکه بر ما برتری دادیش کیست

گفت، گل در بوستان بسیار بود