مسوز زاتش هجران، هزار دستان را

نهفت چهره گلی زیر برگ و بلبل گفت

مپوش روی، بروی تو شادمان شده ایم

بکوی عشق تو عمری است داستان شده ایم

جواب داد، کازین گوشه گیری و پرهیز

عجب مدار، که از چشم تو بد نهان شده ایم