چه بودستیم جز خواب و خیالی

سوی ما نیز، گردون را نظر بود

چه ترسانی ز آسیب شرارم

چه کردم تا بسوزد روزگارم

که گیرد گردن ما را وبالی

مرا در باغ، محکم ریشه ای نیست

ز داس و تیشه ام، اندیشه ای نیست