بهی میتوان از هم پراکند

مرا در باغ، محکم ریشه ای نیست

ز داس و تیشه ام، اندیشه ای نیست

بگامی میتوان بنیاد ما کند

جمال هر گلی، در جلوه و پوست

چه فرق، ار نو گلی پاکیزه، خودروست

چه دانستی که ما را رنگ و بو نیست