درین دفتر، ز خلقت گفتگوهاست

نشستم، تا رخم شبنم بشوید

نسیم صبحگاهانم ببوید

درین بی رنگ و بوئی، رنگ و بوهاست

سزد گر سرو و گل، بر ما بخندند

که ما افتاده ایم، ایشان بلندند

بیاد من، کسی تخمی نیفشاند