کنم خاطرت را ز تشویش، پاک

روان سازم از هر طرف، جوی آب

بگیرد خوشی، جای پژمردگی

نه اندیشه ماند، نه افسردگی

فرو شویم از چهر زیبات خاک

ز من هر نمی، چشمه زندگی است

سیاهیم بهر فروزندگی است