صفا و فروغ دگر بخشمت

ز من هر نمی، چشمه زندگی است

سیاهیم بهر فروزندگی است

نشاط جوانی ز سر بخشمت

شود بلبل آگاه زین داستان

دگر ره، نهد سر بر این آستان

در اقلیم خود، باز شاهی کنی