چو بی توشه یابی، نوائیش ده

بزردگان، مومیائی فرست

گه تیرگی، روشنائی فرست

چو رنجور بینی، دوائیش ده

همیشه تو را توش این راه نیست

برو، تا که تاریک و بیگاه نیست