گلچین بسی نهفته درین سبزه مرغزار

تا درزی بهار، باری تو جامه دوخت

بس جامه را گسیختم، ای دوست، پود و تار

هنگام خفتن تو، نخفتم برای آنک

از پاسبان خویشتنت، عار بهر چیست

نشنیده ای حکایت گنج و حدیث مار

آنکو ترا فروغ و صاف و جمال داد