فروزان شبنمی، کرد این سخن گوش

حساب رنگ و بوئی، در میان نیست

کسی کو تکیه بر عهد جهان کرد

درین سوداگری، چون من زیان کرد

بخندید و ببوسیدش بناگوش

بگفت، ای بی خبر، ما رهگذاریم

بر این دیوار، نقشی می نگاریم