هنوز روح تو ز الایش بدن پاکست

هزار حیف که تختی و بارگاهی نیست

برو گذشت حکیمی و گفت، کای فرزند

مبرهن است که مثل تو پادشاهی نیست

هنوز قلب تو را نیت تباهی نیست

بغیر نقش خوش کودکی نمی بینی

بنقش نیک و بد هستیت، نگاهی نیست