ای دریغا آن کمربند و نگین

ای دریغ آن خرقه خز و سمور

که ز من فرسنگها گردید دور

ای دریغا آن کلاه و پوستین

سر بگردید از غم و دل شد تباه

ای خدا، با سر دراندازش بچاه

آنچه از من برد، ای حق مجیب