اینهمه بر سر زدم، کردم فغان

هر گهر خواهی، درین یک معدنست

خرقه و پاتابه و پیراهن است

ثروت من بود این خلقان، از آن

در ره ما گمرهان بی نوا

هر زمان، ره میزند دزد هوی

گر که نور خویش را افزون کنی