نه چشمم بود جز با تیرگی رام

بخود دشوار می نشمردمی کار

نه دیدم ذره ای از روشنائی

نه با یک ذره، کردم آشنائی

نه فرق صبح میدانستم از شام

بسی پاکان شدند آلوده دامن

بسی برزیگران را سوخت خرمن